Ahmet Taha OrduÜsküdar’ın en meşhur ve en köklü esnaf lokantalarından biri olan Kanaat Lokantası, yıllardır İstanbul’un klasiklerinden biri. İçeri girdiğinizde turistlerden beyaz yakalılara kadar oldukça farklı bir müşteri profiliyle karşılaşabiliyorsunuz. Mekânın geçmişi ve bilinirliği konusunda zaten diyecek bir şey yok. Fakat benim son deneyimimde asıl problem yemeklerden çok fiyat-performans tarafında oldu. Önce mercimek çorbası içtim, zeytinyağlı enginar dolması yedim. Ardından incir tatlısı ve kaymaklı revani denedim. Bunların hiçbirini kötü bulmadım ama açıkçası hiçbirini de “çok iyi” diyebileceğim seviyede bulmadım. Hepsi yenilebilir, hatta bazıları gayet düzgün; fakat bu fiyat seviyesinde insan çok daha fazlasını bekliyor. Bence Kanaat’in bugün en büyük problemi de tam olarak bu: Fiyatlar artık klasik bir esnaf lokantası seviyesinin çok üzerinde, hatta birçok lüks restoranla yarışacak noktada. Buna karşılık benim deneyimlediğim yemek kalitesi bu fiyatları karşılamaktan oldukça uzak kaldı. Tatlı konusunda seçenek gerçekten geniş. Tatlı yemek isteyenler için güzel bir alternatif olabilir fakat benim dikkatimi çeken bir başka detay da yemek sonrasında çay servisinin olmamasıydı. Böyle köklü bir lokantada özellikle tatlıdan sonra çay beklerken bunun olmaması bana biraz garip geldi. Servis tarafında ise garsonların hâlâ eski esnaf lokantası kültüründen gelen bir tecrübesi olduğu belli. Ancak burada da yılların getirdiği bir rahatlama hissi aldım. Eskiden anlatılan o özenli hizmet anlayışını bugün aynı seviyede hissetmedim. Kanaat Lokantası kesinlikle kötü bir yer değil. Hatta İstanbul’un gastronomi tarihinde önemli bir yeri var ve merak edenlerin bir kez gidip görmesi anlaşılır. Fakat benim açımdan bugün geldiği fiyat seviyesinde kaliteyle fiyat arasında ciddi bir kopukluk var. Kısacası: Kötü değil, ama bu fiyatlara göre kesinlikle yeterince iyi değil. Özellikle bir esnaf lokantası olarak değerlendirince fiyat-performans konusunda beklentimin oldukça altında kaldı.